Het getuigenis van Al Massira

Dit werk is gebouwd op de fundamenten van het Oude Testament, waarbij het verhaal van de Messias gaat van Genesis naar het Nieuwe Testament. De visuele presentatie van een bekend verhaal uit het Midden-Oosten en de culturele toepasbaarheid ervan, vormen een perfect communicatiemiddel voor de plaatselijke toehoorders. Het geniale van het project is dat het de laatste 300 jaar van de Westerse culturele misinterpretatie van het evangelie volledig kan omzeilen, vooral omdat het in een Oud Testament wordt gevonden dat over het algemeen als ongemakkelijk wordt beschouwd voor de gevoelige westerse mentaliteit.

Het Oude Testament, vol met verhalen, zang en gedichten, is een creatief meesterwerk van interactieve vertelling. Het is geen verhaal van een of andere verre God, maar van een God die altijd in relatie is. Zoals bij elk verbond van trouw, is er crisis en chaos, verraad en jaloezie, boosheid en vergeving, afwezigheid en aanwezigheid. Maar beide partijen werken samen, huilen samen, aanbidden samen, en falen zelfs samen.

Maar er is ook slavernij, onderdrukking, hongersnood, oorlog, pest, extreme rijkdom en universele armoede; elke culturele nuance kan zo veel gemakkelijker begrepen worden door de Al Massira toehoorders. Hier is een God die er voor de armen is, hier is een reeks geboden die gerechtigheid, genade en vrede brengt, hier is een verhaal over mislukking waarin tegelijkertijd verlossing besloten ligt.

Als, zoals wordt beweerd, het hele Oude Testament, in zijn geschreven vorm, voor het eerst tijdens de ballingschap in Babylon werd verzameld, dan is elke uiting van hoop profetisch. Hoe zouden deze schriftgeleerden anders in die put van wanhoop deze ongelooflijk bemoedigende woorden kunnen opschrijven? Maar in die wanhoop, in die put, in die afwezigheid ………… is Jahweh aanwezig.

‘Ik heb je slechts een ogenblik verlaten, maar met open armen zal Ik je weer ontvangen. Ik verborg mijn gezicht voor je in laaiende toorn, één ogenblik lang, maar Ik zal me weer over je ontfermen met eeuwigdurende liefde, zegt de HEER, die je vrijkoopt.’ [Isaiah 54:7]

In ballingschap en aan het kruis zien we de God die ‘met ons’ lijdt in onze diepste verlatenheid; een God die de wereld van de armen, de onderdrukten, de mensen zonder hoop en de economisch tot slaaf gemaakten, begrijpt. Een God die in relatie leeft als een geschenk, die ons anderen geeft als een geschenk, die gul is, die overvloedig geeft, die de vreemdeling verwelkomt, en de weduwe en de wees te eten geeft.

Ook een God die de machtigen omverwerpt en de armen van geest opricht. Dit is de God die veel juister is weergegeven in de oude verhalen van het Midden-Oosten, waar mensen leefden buiten de dominant militaristische, zakelijke, in zichzelf gekeerde cultuur met zijn ik-gerichte vroomheid.

Het Al Massira project zal heel succesvol zijn omdat het een waarheid kan onthullen die niet langer meer beschikbaar is voor westerse oren.

Een God van de 10 geboden, van de sabbat en naastenliefde die niet van ons eist dat we met elkaar strijden om te overleven. Een God van de armen uit Matteüs 25; een God van relaties die er altijd op uit is mensen tot bloei te brengen; we zijn vrij omdat we niet langer meer met elkaar concurreren.

De taak is urgent. Mensen moeten wegkijken van westerse modellen van ‘succes’ die al stuk zijn gegaan en die niet leiden tot een begrip van de Waarheid. De welvarende mensen zitten gevangen in het allesomvattende systeem[says Walter Brueggemann] en zij hebben op hun beurt het evangelie gevangen en “gebruiken” het als een andere vorm van handelswaar.

Al Massira is een uitstekend voorbeeld om te begrijpen dat de menselijke bloei in God bestaat uit een vernieuwde samenleving van verbondenheid, een nieuwe schepping en een geloof in de overvloed van God, ondanks de tekenen van wanhoop die overal aanwezig zijn.

Mensen die de dagelijkse ervaring hebben met oorlog, hongersnood, gewelddadige onderdrukking, wanhoop en het vluchteling zijn in een vreemd land, kunnen het Oude Testament met zijn hoop in de put van de wanhoop, volledig begrijpen. Een hoop die is gebouwd op het geschenk van een overvloedige God die, door de Heilige Geest, gemeenschappen tot naastenliefde inspireert waardoor mensen opbloeien.